Tradycje językowe

Język fiński w odróżnieniu od polskiego wciąż ma w sobie elementy tradycyjnych znaczeń. Warto zwrócić uwagę, że długie słowa są z reguły zbitkami krótszych. Poza tym często słowa bliskie znaczeniowo mają podobne źródła, np.:

Nazwy miesięcy kryją w sobie (trochę jak polskie, czynności wiążące się ze zmianami w przyrodzie, rolnictwem, czy obyczajami w danym okresie roku), np.:

Dodatkowo każdy miesiąc zawiera końcówkę –kuu (księżyc). Czyli tak jak dawnym języku polskim na księżyc mówiliśmy miesiąc. W języku fińskim należy to wciąż do współczesnego języka.